CODA

dinsdag 23 februari 2010

DING 12 Auteursrecht en plagiaat

Web 2.0 is min of meer synoniem met het delen van informatie in de vorm van tekst, beeld en geluid. Dat wat jij hebt gemaakt, wil je graag delen met anderen zodat zij er kennis mee kunnen maken, ernaar kunnen luisteren of kijken. Dit betekent echter niet dat je zomaar alles wat je op iemands weblog, een fotosite als Flickr of een tekst van Wikipedia tegenkomt op je eigen website mag gebruiken. Kopiëren, plakken, downloaden en op je eigen server plaatsen, bewerken, linken … het kan allemaal. Maar wie is dan nog eigenaar van informatie en valt er wat tegen te doen als jouw foto (die jij hebt gemaakt, of waar jij op staat) opduikt op een website of tijdschrift? De auteurswetgeving is een ingewikkelde materie en liefst wil je er niet mee te maken hebben. Om problemen te voorkomen en om recht te doen aan de maker van een foto, tekst, video of muziek is het wel verstandig om er rekening mee te houden.
Wie er geen bezwaar tegen heeft dat zijn werken door anderen (her)gebruikt worden, zet dat tegenwoordig online met een “Creative Commons” licentie. Hier zijn verschillende varianten mogelijk.  Je geeft ermee aan dat je geen vergoeding hoeft te ontvangen, maar dat er op zijn minst wel naar je werk wordt terugverwezen.

Achtergrondinformatie


Opdrachten

  1. Bekijk eens via het uitgebreide zoekformulier van de fotosite Flickr wat voor foto’s je vindt die een Creative Commons licentie dragen. Wat vindt je van de bruikbaarheid van die foto’s?
  2. Een eenvoudige manier om plagiaat op te sporen is om Google te laten zoeken op een “verdacht” stukje tekst. Plaats een stukje tekst tussen dubbele aanhalingstekens, goede kans dat je de bron vindt.
  3. Hoe kijk je zelf aan tegen het zomaar kopiëren van teksten en afbeeldingen zonder enige bronvermelding?
  4. Schrijf over deze punten weer een stukje op je weblog.